اغماض واقع شده و آيه مستضعفين دربارهء آنها جارى شود : إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً * إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا * فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً . « 1 » « آن كسانى كه هنگام مرگ و قبض روح توسّط فرشتگان ، ظالم و ستمگر مىميرند فرشتگان از آنها سؤال كنند كه شما در چه كار بوديد ؟ جواب دهند كه ما در روى زمين مردمى ضعيف و ناتوان بوديم . ملائكه در پاسخ گويند : مگر زمين خدا وسيع و پهناور نبود كه در آن سفر كنيد ( و از محيط جهل و كفر به سرزمين علم و ايمان بشتابيد ؟ لذا عذر آنان پذيرفته نگردد ) . پس جايگاه آنها جهنّم و بد بازگشتگاهى است . مگر آن دسته از مردان و زنان و كودكان كه حقيقتا فرارگاهى نداشته و گريز و چاره بر ايشان ميسّر نبوده و به هيچوجه گريزگاهى از آن دار الكفر به سوى دار الايمان نمىيافتند ، آنها اميدوار به عفو و بخشش خدا باشند و البتّه خداوند بخشنده و آمرزنده است » . سليم بن قيس هلالى كوفى روايتى از امير المؤمنين عليه السّلام روايت مىكند و در آن ، حضرت اكثر جمعيّت مخالفين را از مستضعفين مىشمرند . مىگويد : شنيدم از امير المؤمنين عليه السّلام كه مىفرمود : « اين امّت بر هفتاد و سه فرقه قسمت مىشوند يك فرقه داخل در بهشت و از اهل نجات‌اند و هفتاد و دو فرقه در آتش » . و بعد حضرت با بيان مفصّل و مشروحى فقط فرقهء ناجيه را منحصر به كسانى مىداند كه امام خود را به حقّ - المعرفه شناخته و بدون حساب و كتاب داخل بهشت مىشوند . و امّا اصحاب حساب و موازين و اعراف و جهنميّون كه مورد شفاعت انبياء و فرشتگان و مؤمنين واقع مىشوند و بالأخره از جهنّم نجات پيدا مىكنند جزء آن هفتاد و دو دستهء ديگرند تا آنكه مىفرمايد : فامّا من وحّد اللّه و آمن برسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم و لم يعرف و لم يتناول ضلالة عدوّنا و لم ينصب شيئا و لم يحلّ و لم يحرّم و اخذ بجميع ما ليس بين المختلفين من الامّة فيه خلاف فى انّ اللّه عزّ و جلّ امر به ، و كفّ عمّا بين المختلفين من الامّة خلاف فى انّ اللّه

--> ( 1 ) سورهء نساء 4 - آيه 97 تا 99 .